Over mij
Ik was achttien toen ik hem ontmoette en dacht dat het liefde was.
We hadden mooie momenten, maar ook steeds vaker momenten waarop de sfeer ineens kon omslaan.
Ik ging steeds harder mijn best doen.
Meer aanpassen. Meer rekening houden met hem.
Mijn grenzen werden langzaamaan steeds vager. Niet omdat ik ze niet had maar omdat ik onbewust alles deed om de sfeer en de relatie goed te houden.
Ik wilde rust. Geen ruzie. Geen gedoe.
Maar met iemand die blijft doorgaan tot jij breekt, werkt dat dus niet.
En hoe harder ik probeerde het rustig te houden, hoe meer ik mezelf kwijtraakte.
Uiteindelijk reageerde ik op manieren die niet bij mij paste.
Ik heb vaak nog gedacht: wie wás ik daar eigenlijk?
Want nu, in een nieuwe relatie, merk ik dat ik zo helemaal niet ben.
Dat die reacties niet van mij waren… maar van wat er met mij gebeurde.
Ondertussen hield ik alles in de lucht: carrière, gezin, opleidingen, sociaal leven.
Voor de buitenwereld was ik de sterke vrouw.
En dat was ik ook. Ik bleef doorgaan, wat er ook gebeurde.
Maar niemand wist wat er achter de deur gebeurde.
Ik vertelde het ook niet.
Omdat ik dacht dat het aan mij lag.
Dat als ik maar mijn best bleef doen, het vanzelf beter zou worden.
Maar dat gebeurde niet. Het werd alleen maar erger. Woorden werden verdraaid, feiten ontkend, ik kreeg dagelijks te horen wat er “mis” was met mij. En hoe vaker je dat hoort, hoe meer je het gelooft.
Er waren ook momenten die bij hem verder gingen dan alleen woorden — grenzen die nooit overschreden hadden mogen worden. Maar daar praatte ik jarenlang met niemand over.
En ondertussen gaf mijn lichaam steeds duidelijker signalen: paniek, spanning, slapeloze nachten, onverklaarbare pijnen, altijd alert. Soms werd ik vijftien keer per nacht wakker. Zelfs in mijn slaap stond ik nog “aan”.
Toen ik uiteindelijk vertelde hoe het er bij mij thuis aan toe ging, gebeurde er iets belangrijks.
Iemand zei:
“Marjolein, dit is niet oké. Dit is niet gezond.”
Ik ben gaan zoeken en kwam uit bij narcisme en gaslighting.
Wat ik las, herkende ik meteen. Het was alsof mijn leven werd beschreven.
Voor het eerst vielen de puzzelstukjes op hun plek.
Door de kennis zag ik wat hij deed, soms meerdere keren per dag.
En toen was het klaar. Ik koos voor mezelf.
Ik ben gaan scheiden. En die scheiding liep precies zoals ik inmiddels kende: bedreigingen, druk, grensoverschrijdingen.
Maar ik ben gegaan.
Ik dacht dat ik er goed uit was gekomen, maar niets bleek minder waar.
Ik was mezelf volledig kwijt.
Ik kon geen keuzes meer maken, wist niet meer wie ik was, waar ik voor stond of wat ik wilde.
Ik had nog steeds uit het niets dat overweldigende gevoel van angst en paniek.
Mijn hoofd wist dat ik veilig was maar mijn lijf nog niet.
Mijn herstel
Ik begon te werken aan mijn herstel maar kwam er al snel achter dat ik dit niet alleen kon.
Met coaching en EMDR kreeg ik langzaam weer grip op mezelf, op mijn lichaam en op mijn gedachten. Stap voor stap voelde ik mij steeds krachtiger worden.
De onrust verdween, ik werd zeker van mijzelf, kon weer keuzes maken en wist weer wat ik wilde en voelde. Wat een verademing.
In die periode zag ik hoe weinig hulpverlening er echt kennis heeft van dit soort relaties.
En vooral: hoe weinig ervaringsdeskundigen er zijn die snappen wat dit met je doet.
En daar ontstond bij mij iets: dit is nodig en ik wil dat kunnen bieden.
Ik ben een post-HBO opleiding tot professioneel coach gaan volgen, daarna de NLP Practitioner en later de NLP Master. Daarnaast heb ik mij aangesloten bij NOBCO en ben ik gecertificeerd door EMCC Global op Practitioner niveau. Dit staat voor kwaliteit, professionaliteit en het blijven ontwikkelen als coach.
Zo heb ik mijn eigen ervaring en professionele kennis samengebracht. En nu begeleid ik vrouwen die uit een destructieve relatie zijn, maar nog dagelijks de gevolgen ervaren.
Mijn visie
Ik geloof dat vrouwen die dit hebben meegemaakt enorm sterk zijn.
Die kracht is er nog steeds alleen is die jarenlang naar de achtergrond geduwd.
Wat ze voelen komt niet doordat ze zwak zijn, maar door alles wat ze hebben moeten verdragen.
Herstel komt op gang zodra ze stap voor stap weer vertrouwen krijgen in zichzelf.
Mijn missie
Mijn missie is om vrouwen te ondersteunen in hun herstel, zodat ze zich weer kunnen voelen zoals ze werkelijk zijn: sterk, krachtig en zeker van zichzelf.
Ik gun het hun uit de grond van mijn hart om hun kracht terug te vinden.
Het raakt me iedere keer weer wanneer ik zie hoe ze opbloeien en hoe er ruimte ontstaat in hun hoofd, hun lijf en hun leven.
En verder ben ik gewoon Marjolein…
- Verslaafd aan chocolade. Vooral de 70% met stukjes sinaasappel van de Aldi of Lidl.
- Ik kook graag. Nee, niet de doordeweekse stamppot-met-worst, maar culinaire gerechten waar ik schilderijtjes van maak op het bord. Je eet bij mij met je ogen én met je buik.
- Ik doe al járen aan krachttraining. Drie tot vier keer per week kan je mij tussen de gewichten vinden. Heerlijk die uitdaging om steeds zwaarder te gaan. Maar een sixpack heb ik niet hoor. Daarvoor ben ik nou weer net een tikkeltje te bourgondisch.
- Ik ben een groot fan van gezellig borrelen en uit eten gaan met vrienden of familie. Het mag culinair zijn maar ook gewoon de bruine fruitschaal. Zolang ik maar een goed glas wijn heb ben ik tevreden. En ja ik drink alle 3 de kleuren met een voorkeur voor Grüner Veltliner, Rioja en Tempranillo. Door mijn enthousiasme voor wijn word ik onder vrienden gekscherend Marjowijn genoemd.
- Op vakantie gaan vind ik 1 van de leukste dingen die er zijn: van een prachtige rondreis door Vietnam tot het Griekse strand. Zolang ik het maar samen beleef met mijn vriend en/of dochters die mijn alles zijn.
- Dieren? Gek op. Vooral harige. Mijn oude kat is hier de onbetwiste ‘king’ in huis, en dat weet hij maar al te goed.
- Ik heb een eindeloze fascinatie voor alles wat medisch en mentaal is. Als je iets hebt, zoek ik het op, analyseer het, en kom met vijf mogelijke oplossingen. Ik word thuis niet voor niks ‘Dr. Google’ genoemd.